Toneelvereniging Middenbeemster
Opgericht 1 januari 1925

Startpagina
Informatie
Nieuws
Historie
Fotoalbum
Pers
Sponsors

Contact

The Revisor
Verslag voorstelling door Beemster Bengel

Middenbeemster, 10 april 2011

De lach is verstomd, de gordijnen en het podium zijn verdwenen en de geweldige 'theaterzaal' bij de familie Ruiter aan de Middenweg is weer gewoon een agrarische schuur. Maar toch... in herinnering blijven Gogols komische figuren nog even naspoken in de herinnering van velen, die de toneelvoorstelling van De Revisor door Toneelvereniging Middenbeemster hebben beleefd. Want het was weer geweldig, wat Toneelvereniging Middenbeemster aan schouwspel bood. Gedurende vier voorstellingen op 1, 2, 9 en 10 april hebben zij onder regie van Marco Rochette het publiek laten genieten van hun versie van een in 1838 geschreven toneelstuk, waarin mensen, notabelen in een stadje in Rusland, zich van hun inhaligste en sluwste kant lieten zien.

Incognito
Maar ja, als het om hun hachje gaat, dan hebben ze er blijkbaar wel een paar centjes voor over en dan wordt er met briefjes geritseld. Dat het gevaarlijk kan zijn om op geruchten af te gaan, wordt in het toneelstuk aan de dag gelegd, want wie is nu de inspecteur die incognito de boeken op onregelmatigheden komt controleren? O jee, daar staan blijkbaar heel wat posten in, die het daglicht niet kunnen velen. Gogol veegde in zijn tijd de vloer aan met dit soort hoogwaardigheidsbekleders. Maar ja, is het leven in de voorbij gegane bijna twee eeuwen echt veranderd? Daarom is het een stuk, dat nog past in deze tijd, ook al is de gebruikte negentiende eeuwse tekst veel bloemrijker en de handeling soms wat traag.

Voor een sfeervolle belichting van het toneel was Niels Reuzenaar de aangewezen persoon om de vele professionele armaturen, die speciaal voor deze voorstelling aangerukt waren, te bedienen. Helaas is het fotograferen van de scènes daardoor problematisch. Met digitaal kunst- en vliegwerk zijn het echter nog redelijk toonbare plaatjes geworden, die een aardig beeld geven van de handeling.

Wat zich afspeelde vlak voor het enorme toneeldoek, dat over de hele breedte van de zaal was gespannen, was bijna niet te fotograferen, zie hierboven de openingsscène aan de tafel met vier notabelen die de situatie van de komst van de inspecteur bespreken. De Russiche namen zijn lang en daarom worden in dit verslag alleen maar de voornamen genoemd. Het zijn: vl.n.r. Artemi, curator van de gasthuizen: een geweldige rol, waar de slijmerigheid van afdroop, gespeeld door Helen Köhne. Daarnaast Paul Mounoury, de zeer dikdoenerige burgemeester Anton met een indrukwekkende zilverglanzende ambtsketting, waar de burgemeester van de Beemster nog trots op zou kunnen zijn. Evert Konijn was Loeka, de man van het onderwijs, een stotteraar. Mirjam Oostrom, met een houten poot, vertegenwoordigde de rechterlijke macht, die regelmatig oogjes voor rijke ingezetenen bleek dicht te knijpen. Op zich waren het alle vier groteske figuren met elk zijn eigen aangemeten typetje.

Er is ook nog de directeur van de posterijen, Mirjana de Smit. Hij heeft als bijzonderheid in al de te bezorgen post zijn lange neus te steken om geheimen te ontdekken. Dan waren er nog Piet van Splunter en Pieter Huisman, de twee landeigenaren, bijna tweelingen, Pjotr en Pjotr, de ene nog onnozeler dan de ander.

Voor dit stuk was een groot aantal spelers van Toneelvereniging Middenbeemster 'op de planken'. Omdat in De Revisor veel mannenrollen zaten, waren een aantal dames even gewoon van sekse veranderd. Dat maakte het extra komisch. Ze moesten echter wel heel erg wennen aan de enorme harige snor op de bovenlip en de lange Pinokkioneus.

Vera Oortwijn nam zelfs vier karakters voor haar rekening: commissaris, politieagent, dienstmeid bij de burgemeester, en onderofficiersvrouw. De vrouw van de burgemeester, Tine Overeinder, was behalve spilziek, hooghartig, wellustig en haar spraak was wel bijzonder geaffecteerd.

Ze is ook een kreng van een moeder voor de achttienjarige dochter Marja, gespeeld door Françoise de Gooijer.
Hier onthult de postbode de vermoedelijke identiteit van de Revisor. Ze staan er verbluft bij. Er moeten plannen gemaakt worden.
Eindelijk komt de vermeende Revisor Iwan, gespeeld door Theo de Vries, op de proppen. In werkelijkheid is hij een gokker, die toevallig in grote geldnood verkeert. Hij doet zich voor als een verwijfd typetje en hij weet op slinkse wijze burgers hun geld af te troggelen. Maar op het laatst krijgt hij geen cent meer los en als er niet snel een oplossing komt, dreigt hij te verhongeren. En die oplossing komt er!
Dat er een vreemdeling in de herberg verblijft is opgevallen en er is geen twijfel aan dat deze de verwachte Inspecteur incognito is. Om hem gunstig te stemmen bieden de notabelen hem een diner aan en zoveel goede wijn, dat hij bijna niet meer op zijn benen kan staan. Hij verkeert in zo'n opperbeste stemming. dat hij een vreugdedans uitvoert, waarbij zijn gastheren hun uiterste best doen om de stomdronken Revisor tegen vallen te behoeden.

De burgemeester biedt dan de hooggewaande bezoeker gastvrijheid aan in zijn eigen ambtswoning; aanvankelijk tegen de wil van de vrouw des huizes, maar deze en haar dochter raken bijzonder gecharmeerd door de égards waarmee Ivan hen fêteert. Hij wil zowel de vrouw als de dochter graag trouwen. Er is er één die het zaakje helemaal niet vertrouwt: de bediende Osip, gespeeld door Mirjam van Oosterom. Osip is bang voor de ontmaskering.

Eindelijk kondigt De Revisor aan te willen vertrekken, maar dat gebeurt pas nadat de hele burgerij hem nog met geld heeft overladen. Zelf pikt Osip er ook wel een graantje van mee.
Een verhaal in de krant, helpt de goegemeente uit de droom. De Revisor, is een journalist, die het hele verhaal over zijn geweldige belevenissen heeft ingestuurd.

Finale
Ze zijn bij de neus genomen! De appel is zuur en de ontsteltenis groot. Het toneel eindigt met een tableau vivant, waarin iedereen iedereen als schuldige aanwijst en verwijten maakt, zichzelf afvraagt hoe dit heeft kunnen gebeuren. De clou is de verschijning van de echte Revisor, die qua verschijning zeker niet zo makkelijk om te kopen zal zijn.

Applaus!

Bekijk ook eens de fotoserie

 

Niet vergeten te vermelden de spannende muziek, die verzorgd werd door Henk Wagemaker en het decor door Piet Vlaar en Evert Konijn; Annie Roet was regie-assistent.
 

 

Omhoog